Post Rotterdam hervat renovatie na tien maanden stilstand.
De renovatie van het monumentale deel van Post Rotterdam, de transformatie van het voormalige hoofdpostkantoor aan de Coolsingel 42, kan naar verwachting in september worden hervat. Ontwikkelaar Omnam Group heeft een nieuwe partij aangetrokken voor de uitvoering van het monument, waar de werkzaamheden sinds oktober 2025 stillagen. Dat werd op 29 juli 2026 bekend.
Het project geldt als een van de meest zichtbare binnenstedelijke transformaties van Rotterdam. Het rijksmonument, tussen 1915 en 1923 gebouwd naar ontwerp van rijksbouwmeester Gustav Cornelis Bremer en sinds 2000 beschermd, wordt omgevormd tot een gemengd complex met hotel, horeca en winkels. Op het achterliggende bouwdeel is een woontoren van 43 verdiepingen verrezen.
De stilstand ontstond nadat Omnam Group de samenwerking voor het monumentale deel beëindigde. Het Italiaanse Rizzani de Eccher vormde samen met BESIX Nederland de bouwcombinatie The Post Bouw, die zowel de ruwbouw van de woontoren als de monumentale renovatie uitvoerde.
Volgens BESIX kampte de Italiaanse partner met financiële problemen en was het bouwbedrijf al sinds 2019 verlieslatend, iets waarvan de Belgische bouwer naar eigen zeggen bij de start van het project niet op de hoogte was. In dezelfde periode werd Rizzani de Eccher ook van een Amsterdams hotelproject gehaald, waar hotelketen Maritim na bouwgebreken de huurovereenkomst met eigenaar Union Investment beëindigde.
De opvolger treedt niet op als traditionele hoofdaannemer, maar als contractmanager. Die partij verzorgt de procesorganisatie en de coördinatie van de onderaannemers, terwijl de financiële verantwoordelijkheid en de risico’s bij de ontwikkelaar blijven. Daarnaast is een staalbouwspecialist geselecteerd en zijn de onderhandelingen met verschillende onderaannemers vergevorderd.
Die constructie verschuift het bouwrisico nadrukkelijk naar Omnam Group. Voor een half uitgevoerd werk aan een rijksmonument is dat in de huidige markt een verklaarbare keuze: aannemers zijn doorgaans terughoudend bij de overname van stilgelegde restauraties, omdat zij dan ook risico nemen op de kwaliteit van wat al is gerealiseerd.
De hervatting is nog niet definitief. Wethouder Chantal Zeegers, verantwoordelijk voor Bouwen en Mobiliteit, meldde de stand van zaken in een brief aan de commissie Bouwen en Wonen. Volgens Omnam Group moeten zowel de contractering van de nieuwe partij als de herfinanciering van het project binnen enkele weken rond zijn.
De resterende renovatie vraagt volgens Zeegers naar verwachting achttien tot twintig maanden. Daarmee schuift de oplevering van het monumentale deel op naar begin 2028, circa een jaar later dan eerder voorzien.
Voor de exploitanten die zich in het gebouw vestigen betekent dat uitstel van hun openingsdatum en een langere periode waarin voorbereidingskosten doorlopen zonder omzet. In en rond de twee publiek toegankelijke hallen komen winkels, restaurants, cafés, terrassen en galerijen.
Opvallend is het verschil in tempo tussen de twee onderdelen van het project. De woontoren bereikte in 2025 het hoogste punt en zou eind 2026 moeten worden opgeleverd, terwijl de restauratie van het historische bouwdeel juist tot stilstand kwam. De winkels in de plint gaan daardoor voorlopig niet open.
De toren telt 305 appartementen, verdeeld over 43 verdiepingen. Daarvan zijn er 203 huurwoningen op de vijfde tot en met de tweeëntwintigste verdieping, aangekocht door het Amvest Residential Core Fund, en 102 koopappartementen daarboven. De woonoppervlakten lopen uiteen van circa 44 tot 99 vierkante meter, met penthouses van ruim 117 tot 234 vierkante meter.
In het monument zelf komt een vijfsterrenhotel onder het merk Kimpton van InterContinental Hotels Group, volgens de projectinformatie met 238 kamers, een restaurant, een bar, vergaderruimten en een fitnesscentrum. De hoogbouw is ontworpen door architectenbureau ODA New York, de restauratie van het monument door Braaksma & Roos Architectenbureau.
Die tweedeling is kenmerkend voor gemengde herontwikkelingen waarin nieuwbouw en restauratie in één bouwstroom samenkomen. Nieuwbouw laat zich plannen en industrialiseren; restauratiewerk is arbeidsintensief, moeilijker te ramen en gevoeliger voor tegenvallers achter de gevel.
Voor de Coolsingel is Post Rotterdam meer dan één enkel project. De boulevard is de afgelopen jaren stap voor stap omgevormd van verkeersader naar verblijfsgebied, met een herinrichting van de openbare ruimte en gemengde programma’s in de plinten.
De ontwikkeling sluit aan bij een bredere beweging waarin binnensteden hun winkelaanbod aanvullen met horeca, hotels en cultuur. Diezelfde verschuiving is zichtbaar in andere Nederlandse binnensteden, waaronder de omslag van winkels naar leisure in de Haagse binnenstad.
Tegelijkertijd wijst het project op de kwetsbaarheid van die opgave. Binnenstedelijke transformatie leunt op lange doorlooptijden, hoge bouwkosten en een beperkt aantal gespecialiseerde uitvoerders. Rotterdam zet daarnaast in op verdichting binnen de bestaande stad, onder meer via het Rotterdamse kader voor optoppen en dakbebouwing.
Post Rotterdam onderstreept hoe afhankelijk grootschalige monumentale transformaties zijn geworden van de financiële stabiliteit van hun uitvoerders. Eén zwakke schakel in de bouwketen kan een project van deze omvang bijna een jaar stilleggen.
Voor ontwikkelaars en financiers benadrukt de casus het belang van contractuele terugvalopties bij restauratieopgaven. Zolang de herfinanciering rond komt, kan Post Rotterdam begin 2028 alsnog worden opgeleverd en krijgt de monumentale hal na ruim een eeuw een nieuwe publieke functie.
Foto: Tedi Widjaja via Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0 NL). Bron: Vastgoedjournaal, 29 juli 2026